Doki Doki Literature Club: kto pisze fikcje o ciąży na ChatGPT?

W badaniach zaprezentowanych na konferencji MFS Cultural AI na Purdue University zbadano pół miliona anonimowych rozmów w języku angielskim na platformie WildChat, koncentrując się na prośbach o generowanie fikcji. Okazało się, że ponad jedna trzecia tych rozmów dotyczyła tworzenia różnorodnych form literackich, od oryginalnych opowiadań po erotykę. W szczególności, badacze zidentyfikowali dwa typy użytkowników: 'cyklistów opowieści', którzy zmieniają temat po pewnym czasie, oraz 'nieskończonych żądających opowieści', którzy wielokrotnie proszą o tę samą historię.

Jednym z najbardziej płodnych 'nieskończonych żądających' był użytkownik, który przez kilka miesięcy generował tysiące wariacji na temat opowieści, w której postać z Doki Doki Literature Club, zazwyczaj Natsuki, rodziła dziecko. Imię córki, Sakura, można powiązać z postacią z popularnej serii Naruto, co dodaje dodatkowego kontekstu dla fanów anime.

Zaskakujące jest, że ten jeden użytkownik, z obsesją na punkcie ciąży, znacząco wpłynął na statystyki badań. Chociaż był tylko jednym z wielu, to jego działania odpowiadały za większość generowanych rozmów w tej kategorii. Dodatkowo, badania ujawniły, że 2% użytkowników w grupie fikcyjnej generuje ponad 80% rozmów, co wskazuje na dominację nielicznych, ale bardzo aktywnych twórców w tej dziedzinie.

Doki Doki Literature Club, znane ze swojego zaskakującego i ironicznego podejścia do narracji, zdobyło popularność również w Polsce, gdzie gra jest dostępna za darmo na platformach takich jak Steam. To, co czyni te wyniki jeszcze bardziej interesującymi, to fakt, że pokazują one, jak AI staje się narzędziem do eksploracji nietypowych tematów, których tradycyjna literatura często unika.

Dzięki rozwojowi technologii AI, takie zjawiska mogą stawać się coraz bardziej powszechne, co rodzi pytania o przyszłość twórczości literackiej oraz o to, jak społeczności graczy i fanów będą na nie reagować. Czy AI stanie się nowym medium dla literackiej ekspresji, czy może jedynie narzędziem dla wąskiej grupy entuzjastów, którzy eksplorują granice fikcji?